Breekbaar

Met een paletmes op MDF krassen levert een onverwacht resultaat op. De niet helemaal controleerbare lijn maakt het geheel teder en aandoenlijk.

De gevonden dode waterjuffer heb ik eerst vanuit verschillende hoeken gefotografeerd. Deze sprak mij het meest aan. Eerst heb ik op een voorbewerkt paneel MDF een donkere ondergrond laten drogen. Daaroverheen de lichtere kleur die vervolgens deels is weggekrast en -geveegd. Niet eens een horizon. De enige referentie aan ruimte is haar schaduw. De oorspronkelijke lichtgevend blauwe kleur is verdwenen.

De sneeuwklokjes waren eerst in te harde kleuren geschilderd, iets wat ik niet vond passen bij de tere voorstelling. Het knalgroen is hier en daar nog een beetje zichtbaar. Half dekkende zinkwitte verf heb ik verdund met shellsol en liquin zodat de verf vloeibaarder en vetter wordt. Met een grove kwast heb ik hiermee het hele oppervlak beschilderd. Na het inkrassen ontstaat een ijzige schoonheid. Wit uit de tube heb ik eerst gemengd met een andere kleur, anders krijg je het effect dat er overal sneeuw ligt en dat is hier niet de bedoeling, ondanks dat het om sneeuwklokjes gaat.

Ze zeggen dat het voorjaar gaat worden.

libelle lantaarntje ingekrast met paletmes sneeuwklokjes ingekrast met paletmes

Deel dit op social media:

Blijf op de hoogte!

Wil je een mailtje ontvangen als ik een nieuwe blog heb geplaatst en ook mijn nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je dan in:




Deze blogs vind je misschien ook interessant:

2017-H12-24x30P (18)

High tea

Af en toe bekruipt me het gevoel dat ik toch eens echt keuzes moet gaan maken wat betreft de manier van schilderen, schilderstijl en onderwerpen.
2014-M1-60x60 (3)

Amsterdam

Een van de meest bepalende momenten tijdens mijn schilderopleiding was aan het eind van een vrijdagmiddag toen mijn docent mijn werk kwam bekijken.
2018-P7-40x50 (4)

Judaspenning

Met de zon er op lijkt het wel de maan die licht geeft. De zaden zichtbaar. Verwondering.